De parel van de voorjaarsklassiekers

Onkerzele – We trakteren onze papbenen op een herstelrit langs een beekje wat plaatsen als Ninove, Denderleeuw en Okegem passeert. Het anti-“slingervuil” bord met een blije Jerommeke met een vuilniszak in zijn hand en een eufemistisch “vervormd wegdek”-bord fleuren het pad op, wat meer rommel en gaten rijk is dan asfalt.

De passerende Vlamingen weten zich geen raad met ons brutale gegroet. Een ingetogen knikje blijkt hier de norm. Het blijft me fascineren hoe de fietsgroet verschilt tussen landen. In Spanje is het een handje van het stuur met gestrekte arm, in Engeland een nette “hi” en in Italie een trots kinnetje omhoog. In Nederland maakt het niet uit wàt je zegt – Bonjour/ciao/hoi/aloha/goeie middag – je krijgt in 90% van de gevallen een echo van jouw openingsgroet.
Anyway, we blikken terug op de rit van gisteren; de parel van de voorjaarsklassiekers, de Ronde van Vlaanderen. Deze loopt van Antwerpen naar Oudenaarde, maar wij verblijven in Onkerzele. Met 1.5hr auto en busreis met fietsen in een aanhanger naar de start heb je een reisleider met een degree Logistiek nodig maar dan zit je wel op het culinair-, spectator- en bier-technisch hoogtepunt van De Ronde. De wekker gaat zelfs voor een triathleet bijzonder vroeg, maar je mag me altijd wakker maken voor eten of koersen, dus ook om 3.45am.

We treffen Gijs aan de start. Hij is geen voorjaarsmug in de wielerij. Hij is wel een olympisch windscherm, koerskanon en levensgenieter. Vorig jaar mistte hij de start omdat hij en zijn Antwerpse kameraad het te laat hadden gemaakt in het cafe. Dat is een wezenlijk risico hier. Gijs: “Na een paar rondes pils vroeg ik wie de bob eigenlijk was” waarop de Belg zei: “Allez zeg, het koers, dan wordt er niet gecontroleerd!!”

Logisch.
Ik hoop dat ie weer veel Jupiler op heeft, of liever wat Muurkes, zodat ik nog kans maak levend de finish te halen vandaag. Enfin, we vertrekken. Na een uur sprintjes trekken om van groep naar groep te geraken verschijnt een booskijkend duiveltje op mijn schouders die verdacht veel op Chris Brands lijkt. Hij prikt met zijn drietand in mijn gezicht en herinnert me aan de Ironman waarvoor ik aan het trainen ben. Geen gejakker de hele tijd. Met klotsende lactaat-tsunami’s in mijn benen zet ik mijn trots dus opzij en vraag de mannen of het rustiger en gelijkmatiger mag. Ik vertrouw erop dat de rollen omgedraaid zijn in de laatste 3hr van de 229km van vandaag en dat ik hen dan vooruit mag trekken.
Na 80km beginnen de casseien; met 15% klimmen/dalen, glibberig van de regen, kent deze obstacle ride geen grenzen. Op je fiets blijven zitten is hier de uitdaging. Het gaat gesmeerd totdat we op een door mensenbezaaide Koppenberg komen – maar daar moesten sommige profs ook lopen.
Halverwege de strook van Kwaremont heeft een significant deel van de deelnemers materiaalpech – zoals de groene Felt van Gerard vorig jaar die ook nu tot ergernis van Gijs en mij nog steeds geen opknapbeurt heeft gekregen. Het smekende gespartel van het arme ding doet pijn in onze ogen.

Ik denk terug aan de mannen van de Canyon fabriek die twee dagen geleden de Aeroad volledig hebben ge-serviced. Kabeltjes vervangen, onderdelen geolied, nieuw stuur en de derailleur afgesteld. Ik vroeg ze nog in Koblenz: “Can I really start the Ronde on it? Its such a nice bike. I dont want to harm it”. “Natürlich! Das soll sehr toll sein am diese Fahrrad”.

De fiets gedraagt zich inderdaad alsof ie gewoon in de tacx vast zit. Drie dagen later verkampen mijn triceps en handen nog steeds.
De ronde zet zich voort. We lopen lekker op schema. De luikse wafels bij de aid stations doen wonderen, evenals de mobiele bierkarren, vlaggen en spandoeken waar de Vlamingen in alle dorpen zich rondom verenigen. Belgie staat op zn kop en het is een feest er deel van uit te mogen maken. Voor ik het weet raak ik op dreef, wordt het in de groep steeds stiller, zitten we middenin de ontsnapping, begint de eindsprint, staat er friet en een koud glas speciaalbier voor mij en de mannen klaar, mag ik weer hardlopen en op de muur van Geraardsbergen de profs aanmoedigen. Wat een paasweekend.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s